مناجات شمارهٔ ۱۲۶
هوش مصنوعی: این شعر به دعا و خواستهای از خداوند اشاره دارد که خواهش میکند همواره نظر رحمتش را بر بندگانش داشته باشد و شادی را در دلهایشان کامل کند. همچنین به این موضوع پرداخته میشود که افراد نیکوکار از گناهان گذشته خود پشیمانند و در عین حال از اعمال نیک خود شرمندهاند و برای خود عذر و بهانه دارند.
الهی نظر خود بر ما مدام کن و این شادی خود بر ما تمام کن، ما مرا بر داشتهٔ خود نام کن بوقت رفتن بر جان ما سلام کن، صدیقان از گناه پشیمانند واز طاعت خجل، عذر بر زبان دارند و تشویر در دل.
هوش مصنوعی: خداوند، همواره نگاه محبتآمیزت را بر ما بفرست و این شادیای که به ما عطا کردهای را به طور کامل به ما بده. ما را به عنوان بندگانت از خودت نام بگذار و وقتی که به سوی تو میرویم، جان ما را مورد رحمت قرار بده. راستگویان از گناه خود پشیمانند و از عبادتهایشان شرمندهاند، آنها بر زبان عذرهایی دارند و در دل خود احساس ندامت میکنند.