مناجات شمارهٔ ۱۳۱
هوش مصنوعی: در این متن، شاعر به دعا و خواستههای خود اشاره میکند. او از خداوند میخواهد که او را از زحمات و سختی‌های زندگی آزاد کند و حسرتها و غمهایش را از دل بیرون کند تا بتواند در کنار دوستش آرامش یابد.
الهی ای مهیمن اکرم، ای محتجب معظًم، ای متجلی به کرم، ای قسّام پیش از لوح و قلم، بادا روزی که باز رهم از زحمت حوا و آدم، آزاد شوم از بند وجود عدم. از دل بیرون کنم این حسرت و ندم و با دوست بیاسایم یکدم.
هوش مصنوعی: ای خداوندا، ای بزرگ و مهربان، ای پنهان و محترم، ای نمایان به رحمت، ای بخشنده پیش از خلق تاریخ و سرنوشت، امیدوارم روزی فرا برسد که از رنج و سختی‌های حوا و آدم رهایی یابم و از قید و بند وجود مادی و ناپایداری آزاد شوم. آرزو دارم که این حسرت و اندوه را از دل بیرون کنم و یک لحظه با دوست در آرامش باشم.