مناجات شمارهٔ ۲۰۴
هوش مصنوعی: این متن دعا و نیایش به خداوند است که به علم و قدرت او اشاره میکند. نویسنده به یگانگی و بیهمتایی خداوند تاکید دارد و بیان میکند که هیچکس نمیتواند با او هممستی کند یا از او بینیاز باشد. همهچیز به دست اوست و عادلانه و با حکمت میافریند. در این دعا، بنده به پروردگار ابراز عشق و دلسپردگی میکند و به این نکته اشاره میکند که در برابر عظمت خداوند، هیچ دانشی ندارد و او را تنها شایستهی بندگی میداند. نهایتاً، با مشاهدهی جمال خداوند، دل به او میسپارد.
الهی ای دانندهٔ هر چیز و سازندهٔ هر کار و دارندهٔ هر کس نه کس را با تو انبازی و نه کس را از تو بی نیازی کار به حکمت می اندازی و به لطف می سازی، نه بیداد است و نه بازی بار خدایا بنده را نه چون و چرا در کار تو دانشی و نه کسی را بر تو فرمایشی، سزا ها همه تو ساختی و نوا ها همه تو ساختی نه از کس بتو نه از تو به کس، همه از تو بتو همه تویی و بس ف خلایق فانی و حق یکتا بخود باقیست.
هوش مصنوعی: پروردگارا، ای دانای همه چیز و سازنده هر کار، هیچ کس نمیتواند با تو شریکی داشته باشد و هیچ کس از تو بینیاز نیست. تو کارهای جهان را به حکمت انجام میدهی و با لطف خود به بهترین شکل آن را میسازی. در کارهای تو نه ظلمی وجود دارد و نه بازیچهای. خدایا، بندگان تو در کارهای تو نه دانشی دارند و نه میتوانند بر تو فرمانی دهند. همه چیز و همه نیکوییها از تو سرچشمه میگیرد. نه کسی به تو نیاز دارد و نه تو به کسی نیازمند هستی؛ همه چیز از تو است و تو هستی و بس. مخلوقات فانی هستند و حق یکتا برای خود باقی است.
نام تو شنید بنده دل داد بتوچون دید رُخ تو دل داد بتو
هوش مصنوعی: پس از شنیدن نام تو، بنده دلش را به تو داد و وقتی رخ زیبایت را دید، تمامی دلش را به تو سپرد.