مناجات شمارهٔ ۲۱۹
هوش مصنوعی: این متن به توصیف خدایی می‌پردازد که در عین نادیده بودن، در همه جا حاضر و آشکار است. خداوندی که در نهان پنهان و در آشکارا نیز نامحسوس است. روزی که او به ناگاه ظهور کند، نه تنها شادی به ارمغان نمی‌آورد بلکه دلیلی برای اندوه نیز فراهم نمی‌کند. در واقع، هیچ کلامی نمی‌تواند مفهوم او را به‌درستی بیان کند.
الهی ای نا دریافته یافته و نا دیدهٔ عیان، ای در نهانی پیدا و در پیدایی نهان یافت تو روز است که خود بر آید ناگهان یابندهٔ تو نه بشادی پرداز نه باندوهان، بر سر ما را کاری که از آن عبارت نتوان.
هوش مصنوعی: ای خداوندی که حقایق تو برای ما مشهود نیست و در عین حال از باطن پنهان، تو آن روزی هستی که ناگهان طلوع میکنی. یابندهٔ تو نه باید شاد باشد و نه باید غمگین. کار ما در این دنیا چیزی است که توضیحش ممکن نیست.