شمارهٔ ۲۳
هوش مصنوعی: این شعری زیبا درباره عشق و زیبایی است. شاعر به زلف معشوق اشاره می‌کند و از تأثیرات آن بر خود می‌گوید. او از دشواری‌های گشودن گره زلف‌های معشوق سخن می‌گوید و با استفاده از تشبیهات، زیبایی‌های او را توصیف می‌کند. در ادامه، شاعر احساس شگفتی و شیدایی خود را از وجود معشوق بیان می‌کند و به خداوند پناه می‌برد. او به معشوق می‌گوید که نباید درباره حلوای لبش صحبت کند و به تحقیر خود به عنوان گدا اشاره می‌کند. در نهایت، شاعر با اشاره به کمال عشق و زیبایی، از مقام و جایگاه معشوق یاد می‌کند.
چو زلف تو بود از تکبر دوتابه بادی بیفتاد مسکین ز پا
هوش مصنوعی: زلف تو که به خاطر تکبرش مانند دو رشته است، به راحتی به خاطر وزش باد به زمین افتاد و بیچاره را از پا درآورد.
گشودن ز زلفت گره مشکل استدرین شیوه مو می‌شکافد صبا
هوش مصنوعی: باز کردن گره از زلف تو کار آسانی نیست؛ در این راه، باد صبا موها را به راحتی میشقافد.
بکش دامن حسن چون گل ز نازکه بر قد تو دوختند این قبا
هوش مصنوعی: دامن زیبایی را به خاطر ناز و دلرباییاش بکش کنار، زیرا این لباس مخصوص قامت زیبا و دلنشین تو دوخته شده است.
کس آن خاک ره جز به مژگان نرفتبه چشم از پی آن رود توتیا
هوش مصنوعی: هیچکس جز با مژگانش به آن خاک پای نرفته است، و هیچکس برای پیگیری آن رود، با چشمانش به توتیا نگاه نکرده است.
کجا می دهد دستم از بخت بدکه پایش ببوسم پس از مرحبا
هوش مصنوعی: دست من از بخت بد به جایی نمیرسد که بتوانم پایش را پس از خوشامدگویی ببوسم.
مرا زان نظر انقدر چشم هستکه در چشم عاشق بود خوش حیا
هوش مصنوعی: چشمان من به دلیل آن نگاه تو، به قدری پر از زیبایی و شرم است که حالا شایستهی نگاه عاشقان شده است.
دهان تو میم است و بالا الفخدا آفرید آن دو از بهر ما
هوش مصنوعی: دهان تو شبیه حرف "میم" است و بالای آن نمایانگر حرف "الف" بوده که خدا این دو حرف را برای ما خلق کرده است.
مکن پیش من ذکر حلوای لبچو کردی بکن رحمتی بر گدا
هوش مصنوعی: در نزد من از شیرینی لبهایت سخن نگو، زیرا تو که به من محبت میکنی، باید به گدا رحم کنی.
گدای در ماست گفتی کمالچنین است شی الله ای پادشا
هوش مصنوعی: پرسیدی که اعلیترین مقامات و کمالات چیست، گفتم که درِ فقیران در پیش توست، ای پادشاه!