شمارهٔ ۸۴
هوش مصنوعی: این شعر معانی عمیق و احساساتی را درباره عشق و ارادت به محبوب بیان می‌کند. شاعر از عرش و آسمان و عشق جانانه‌اش به محبوبش سخن می‌گوید و از فاصله میان وجود مادی و مقام معنوی او می‌نویسد. او احساس می‌کند که همه ذرات جهان به دنبال مقام والا و روحانی محبوبش هستند و از غیرت و راز پنهان او می‌گوید. شاعر به درکی عمیق درباره عشق و معرفت رسیده و با حسرت از گم شدن نشان محبوبش صحبت می‌کند. در نهایت، او به تحسین زیبایی و کمال محبوب خود می‌پردازد و از حالتی آسمانی و رازآلود در عشق سخن می‌گوید.
ای روی دردمندان بر خاک آستانتاز آب و خاک زآن سو غوغای عاشقانت
هوش مصنوعی: ای روی تو که دلهای دردمند را آرام میبخشد، بر بستر خاک خودت نشستهای. از آب و خاک تو، عاشقانت با شور و شوق بینهایتی به تو میرسند و در توجّهات تو، غوغایی به پا کردهاند.
عرش‌آشیان همائی ما جمله سایه توبا این صفت چه دانند این مشت استخوانت
هوش مصنوعی: آسماننشین همای ما و تمام سایهات با این ویژگی چه میدانند از این تکه استخوانی که تو هستی؟
ذرات کون یک یک در ممکنات عالمجستند و یافت برتر از کون و از مکانت
هوش مصنوعی: اجزای جهان هر کدام در تلاش بودند تا چیزی برتر از دنیا و مکان پیدا کنند.
غیرت به پست و بالا پنهان نبود و پیداغیرت ندانم از چه می‌داشتی نهانت
هوش مصنوعی: غیرت تو نه تنها در حالات مختلف بلکه در واقعیتها نیز قابل مشاهده است. نمیدانم چه راز و دلیلی برای پنهان کردن آن داشتهای.
زین پیش عقل و دانش دادی ز خود نشانمگم کرده‌ام نشان‌ها تا یافتم نشانت
هوش مصنوعی: از زمانی که عقل و دانش را از خود دور کرده‌ام، همچون نشانی که گمش کرده‌ام، تلاش میکنم تا دوباره نشانت را بیابم.
در بر رخم چه بندی چون رفته‌ام به بامتروی از چه بازپوشی چون دیده‌ام عیانت
هوش مصنوعی: چرا زمانی که من به عشق و زیبایی تو نزدیک شدهام، از من فاصله میگیری؟ وقتی من زیبایی تو را دیده‌ام، چرا میخواهی خود را از من پنهان کنی؟
درّی ز کنز مخفی دارد کمال با خودگر گوش داری این درد آید به گوش جانت
هوش مصنوعی: این جمله به این معناست که در دل انسان، گوهری از دانش و کمال نهفته است. اگر گوش شنوایی داشته باشی، این حقیقت و زیبایی را میشنوی و به درک عمیقتری از زندگی دست پیدا میکنی.
دی می‌شدی خرامان چون سرو و عقل می‌گفتخوش می‌روی به تنها تنها فدای جانت
هوش مصنوعی: در گذشته، وقتی که به زیبایی و وقار حرکت میکردی، با عقل درونت میگفت که راه رفتنت خوشایند است و برای تو که به تنهایی قدم میزنی، جانت ارزشمند است و باید حفظش کنی.