شمارهٔ ۹۴
هوش مصنوعی: این شعر به بیان احساسات عمیق و دردناک عاشقانه شاعر می‌پردازد. شاعر از بی‌تابی و گریه‌هایش سخن می‌گوید و از سوز درونی که ناشی از دوری معشوق است. او به محنت و رنجی که از جدایی می‌کشد اشاره می‌کند و می‌گوید که حتی اگر جانش به آتش تب جدایی بسوزد، عادی است. او همچنین به مشکلاتی که در دسترسی به معشوق دارد و احساس ناامیدی و درد در این مسیر می‌پردازد. در نهایت، شاعر سوالاتی را مطرح می‌کند که از وضعیت خود و عشقش پرده برمی‌دارد و از خداوند می‌خواهد که به او درباره‌ی عشق و مشکلاتش پاسخ دهد.
با چشم من این اشک روان را چه فتادستبا جان من این سوز نهان را چه فتادست
هوش مصنوعی: چشمانم پر از اشک شده و نمیدانم چه بر سرم آمده. درونم احساس سوز و درد عمیقی دارم که نمیدانم چه بر من گذشته است.
گر خون رود از دل که کبابست عجب نیستاین دیده خونابه چکان را چه فتادست
هوش مصنوعی: اگر از دل انسان خون برود، جای تعجب نیست که این چشمها به شدت اشک میریزند و دچار درد و رنج شدهاند.
اگر تن به تب هجر به پا بسته چو شمع استبا سوختن این رشته جان را چه فتادست
هوش مصنوعی: اگر بدن به عشق و دوری از محبوب به شدت دچار درد و رنج باشد، مانند شمعی که در حال سوختن است، آیا با این سوختن، جانش چه آسیبی خواهد دید؟
از پای گر افتم من دور از تو به راهمآن گیسوی در پای کشان را چه فتادست
هوش مصنوعی: اگر من به خاطر دوری از تو به زمین بیفتم، آن گیسوی بلند که به پای کشیده شده است، چه بر سرش آمده است؟
چشم از هوس دیدنت افتاده برونستبا روی تو چشم نگران را چه فتادست
هوش مصنوعی: چشمم که در انتظار دیدن تو بود، اکنون از آرزوها آزاد شده است. حالا با دیدن روی تو، چشم نگران من چه شده است؟
دی راند مگس از من بی طاقت و می گفتگرد پشه این مگان را چه فتادست
هوش مصنوعی: دیروز مگسی بیتاب از من دور شد و گفت چرا این گروه پشهها چنین در حالتی هستند.
در جان کمال آمد و افکند صد آشوبیارب به من آن شوخ جهان را چه فتادست
هوش مصنوعی: در دل من کمال و زیبایی رخ نموده و آشفتگی زیادی ایجاد کرده است. ای خدا، چه بر سر این شاداب دنیا آمده است؟