شمارهٔ ۱۳۱
هوش مصنوعی: این شعر به بیان عشق و تاثیر عمیق آن بر دل‌ها می‌پردازد. شاعر اشاره می‌کند که داغ عشق نشان‌دهنده‌ی نعمت و قربت است و کسانی که از این نعمت محروم هستند، در واقع متحمل رنج و محنت‌اند. او حتی اگر بلا و مصیبت‌ها افزوده شود، شکر خدا را می‌گوید که این خود نشان نعمت دیگری است. شاعر به بزرگ‌منشی و احترام به عاشقانی که در درگاه محبت خداوند خاکساری می‌کنند، اشاره می‌کند و می‌گوید که حتی در سخت‌ترین شرایط، عشق و وفاداری به محبوب، ارزشمندتر از هر نعمتی است. در نهایت، او به ارزش وصال و محبت اشاره می‌کند و بر اهمیت همت والای درویش و صبر در عشق تاکید می‌کند.
داغ عشقت بر رخ جانها نشان دولت استهر که محروم است ازین دولت سزای محنت است
هوش مصنوعی: محبت و عشق تو بر چهره جانها نشانه خوشبختی است و هر کسی که از این خوشبختی بیبهره مانده، سزاوار رنج و زحمت است.
گر بلا افزون فرستی من بدین نعمت هنوزشکر می گویم که در شکرت مزید نعمت است
هوش مصنوعی: اگر سختی و بلا بر من بیفزایی، من با این حال همچنان به خاطر نعمتهایم شکرگزارم؛ چون در شکرگزاری، خود باعث افزایش نعمتها میشود.
از بزرگی گر سگ خود خوانیم که گه رواستهر که شد خاک درت او را به از صد عزت است
هوش مصنوعی: اگر به خاطر بزرگیات سگ خود را هم بخوانیم، بهتر است تا اینکه کسی که به خاک پای تو افتاده باشد، صدها مرتبه بیشتر از آن عزت داشته باشد.
گر به بینی عاشقی در گربه ای زاهد چو اشکاز نظر مگریز کان باران ز ابر رحمت است
هوش مصنوعی: اگر در چهره عاشقی، زاهدی را ببینی که اشک از چشمانش میریزد، از او دور نشو، زیرا این اشک نشانه باران رحمت پروردگار است.
زحمت آن در مده ای سر که از ما دوست رااین گرانی بس که جان بر آستان خدمت است
هوش مصنوعی: نگران زحمت و سختی کسی نباش که برای ما، عشق و دوست داشتن آنقدر ارزشمند است که جان خود را در خدمت به او میگذاریم.
با تو در دوزخ مرا نار وعذاب سلسلهخوشتر از رخسار و زلف حوریان جنت است
هوش مصنوعی: با تو در جهنم، درد و عذابی که دارم، برایم از زیبایی و جذابیت چهره و موهای حوریان بهشت نیز دلپذیرتر است.
نیست جز وصلی ازو در پوزه جان کمالآفرین بر جان درویشی که صاحب همت است
هوش مصنوعی: تنها ارتباطی که با او وجود دارد، در وجود جان است. آفرین بر روح درویشی که دارای ارادهای قوی است.