شمارهٔ ۱۶۶
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به تنهایی و دوری از محبوب اشاره می‌کند و از احساسات عاشقانه‌ای که در دل دارد سخن می‌گوید. او از بی‌توجهی محبوب به دل سوخته عاشقان گلایه می‌کند و می‌داند که عشقش رنجی بی‌پایان است. شاعر به تفکر خود در مورد عشق و زیبایی محبوب می‌پردازد و از عاقلانی که نمی‌توانند این عشق را درک کنند انتقاد می‌کند. او در پایان تأکید می‌کند که بهترین زیبایی‌ها در حال حاضر قابل دیدن نیست و باید به نگرش عمیق‌تری به زندگی و عشق پرداخت.
روز گاریست که هیچ نظری با ما نیستوین شب فرقت ما را سحری پیدا نیست
هوش مصنوعی: مدت زمان زیادی است که هیچکس به ما توجهی ندارد و در این شب جدایی ما، هیچ امیدی برای بهبود وضعیت وجود ندارد.
با تو سوز دل عشاق مگر در نگرفتزانکه هیچت به جگر سوختگان پروا نیست
هوش مصنوعی: با تو که برخورد میکنم، دل عاشقان به آتش میافتد، اما تو هیچ توجهی به درد و رنج قلب سوختگان نداری.
مفتی شرع که از روی تو منعم فرمودغالب آن است که در علم نظر دانا نیست
هوش مصنوعی: فقیهی که بر اساس ظواهر و برداشتهای سطحی درباره تو نظر میدهد، غالباً در علم و دانش حقیقت مطلب بینش و آگاهی کافی ندارد.
ای که گفتی هوس عشق برون کن ز دماغتک بچه کار آیدم آن سر که درو سودا نیست
هوش مصنوعی: ای کسی که گفتی آرزوی عشق را از سر بیرون کن، من آن کسی هستم که نیازی به آن سر ندارم، زیرا در آن خبری از عشق نیست.
بی تو گر هست هنوز از اثر جان باقیاین گناه از قبل بخت بد است از ما نیست
هوش مصنوعی: اگر هنوز اثری از زندگی در من باقی مانده، این به خاطر توست. ولی اگر از این زندگی گناهی باقی مانده، تقصیر ما نیست، بلکه به خاطر شانس بد ماست.
عقل دید آن قد و می گفت به آواز بلندالحق انصاف کو بالاتر از این بالا نیست
هوش مصنوعی: عقل به زیبایی و قامت آن معشوق نگاهی کرد و با صدای بلند اعلام کرد که هیچ چیز نمیتواند از این زیبایی بالاتر باشد.
پرده بر گیر که بیند رخت امروز کمالکو چو کوته نظران منتظر فردا نیست
هوش مصنوعی: پرده را کنار بزن که امروز زیبایی تو را ببینند، چرا که مانند کسانی که دید محدود دارند، منتظر فردا نباشید.