شمارهٔ ۱۷۱ - کمال خجندی

از کویت بفردوس اعلی دری استنثار در تست هرجا سری است

تو رضوان نوشین لبی و شرابز دست تو هر قطره ای کوثری است

تو از رحمتی آبت و بند زلفز طاوس بر روی آیت پری است

مرو همچو بیانی از پیش چشمدرین گوشه بنشین که خوش منظری است

ز دودم بپرهیز کز سوز عشقبهر عضو من آتش دیگری است

کجا ملک حسن تو باید شکستکه هر سر ز دل ها نرا لشکری است

عجب آتش است آتش دل کمالکه دوزخ ازین شعله خاکستری است