شمارهٔ ۱۸۰
هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی و جذابیت چهره یک معشوق اشاره دارد و از قدرت جاذبه او سخن می‌گوید. شاعر در بیان احساسات خود از عشق و اشتیاق به بوسیدن معشوق سخن می‌گوید و به فتنۀ دلربا و تاثیر آن بر زندگی‌اش اشاره می‌کند. او بر این باور است که زیبایی معشوق فراتر از توصیف‌های معمول است و به نقد فقیهان که مانع عشق و زیبایی می‌شوند، می‌پردازد. همچنین، اشاره به تضاد بین عشق و دین نشان‌دهنده پیچیدگی احساسات انسانی است. شعر به admiration و ناگزیری عشق در برابر محدودیت‌ها و قوانین اجتماعی می‌پردازد.
سروی ز باغ حسن به لطف قدت نخاستاز آن برتر است قد تو کآید به شرح راست
هوش مصنوعی: سروی که در باغ زیبایی قد برافراشته است، به خاطر قد زیبای تو رشد نکرده و از آن بالاتر است. دلیل این موضوع این است که قد تو به راستا و زیبایی بیشتری میرسد.
جان به لب رسیده ما را به بوسه‌ایدریاب کز دهان تو در معرض فناست
هوش مصنوعی: روح و جان ما در حال اتمام است، لطفاً با یک بوسه ما را نجات بده، چرا که زندگیام به وجود تو وابسته است و بدون تو در خطر نابودی قرار دارد.
تا از لبت وظیفهٔ دشنام کرده‌ایدعای دولت تو بر زبان ماست
هوش مصنوعی: هرچند که از لبت دشنام و ناسزا میشنویم، اما در دل ما دعای خیر و آرزوی موفقیت برای تو به زبان میآید.
سر رشته قرار شد از دست و همچنانانگشت پیچ چون سخن زلف دلرباست
هوش مصنوعی: قرار شد که رشته کار از دست برود و همچنان دست به دور انگشت پیچیده میچرخد، چون سخن زلف دلربا دل را مشغول می‌کند.
ما را از روی خوب مکن منع ای فقیهکین فق در شریعت اهل نظر رواست
هوش مصنوعی: ای عالم دین، هرگز ما را از دیدن روی زیبا و خوشگل محروم نکن، زیرا فقر در دین و شریعت برای اهل نظر و بینش جایز و قابل قبول است.
آنجا که خادمان ز عقیدت نفس زننداز ما سر ارادت و از دوست خاک پاست
هوش مصنوعی: در جایی که خدمتگزاران با خلوص نیت خود جان میدهند، ما نیز به خاطر ارادت خود به او، به خاک پای دوست سر میساییم.
گر شبوة کمال بپرسد کسی زانوگوسوفی ایست و رند ولی بارسا نماست
هوش مصنوعی: اگر کسی در جستجوی کمال و معرفت باشد، باید از هوی و هوس دوری کند و در عین حال، مانند یک گوسالهی رام و آگاه باشد؛ با وجود اینکه به ظاهر همه چیز خوب به نظر میرسد، باید به عمق موضوعات نیز توجه کرد.