شمارهٔ ۲۱۳
هوش مصنوعی: این شعر به بیان تجربیات و دیدگاه‌های یک فرد در مورد زندگی و معنای آن می‌پردازد. شاعر می‌گوید که کسی که به حقیقت و معرفت دست یافته است، از آشفتگی‌های دنیا رها شده و آرامش پیدا کرده است. او تأکید می‌کند که در برابر دنیا و قدرت‌ها باید فروتن بود. همچنین، یادآوری می‌کند که عبادت و طاعت در سنین جوانی می‌تواند به سعادت منجر شود و اگرچه فردی ممکن است به مقام‌های بلند دست یابد، اما اگر به معنای عمیق زندگی نرسد، سودی نخواهد داشت. در نهایت، شاعر از تلاش برای دستیابی به کمال و معرفت سخن می‌گوید و به جستجوی ارزش‌های واقعی زندگی اشاره می‌کند.
کسی که پرتو انوار لامکانی یافتفراغت از همه آشوب این جهانی یافت
هوش مصنوعی: کسی که به روشنایی غیرمادی دست پیدا کرد، از تمام آشفتگیها و مشکلات دنیوی آزاد شد.
به ذرهای نخرد های و هوی سلطاناندلی که بر در حق راه پاسبانی یافت
هوش مصنوعی: دل هایی که در برابر حقیقت ایستادگی می کنند، حتی اگر به اندازه یک ذره از نادانی سلطنت ها تحت تاثیر قرار بگیرند، از خود محافظت می کنند.
فروتنی کن اگر سر فرازیت بایدچو پشت خوشه خم از بهر سرگرانی یافت
هوش مصنوعی: اگر میخواهی برتری و عظمت داشته باشی، باید در humility و فروتنی زندگی کنی. مانند خوشهای که برای پرثمر بودن و بارور شدن، خود را خم می‌کند.
نماز و طاعت پیری طریق ناکامی استخوشا سعادت شخصی که در جوانی یافت
هوش مصنوعی: عبادت و اطاعت در دوران پیری نشانهی ناکامی است. خوش به حال کسی که در دوران جوانی به سعادت دست مییابد.
اگر چه همچو سکندر رسید بر ظلماتولی چه سود که خضر آب زندگانی یافت
هوش مصنوعی: هرچند سکندر به تاریکیهایی رسید، اما چه فایدهای دارد که خضر به آب زندگی دست یافت؟
بگو که گنج سخن از که بافتی تو کمالبه بمن همت برهان کیمیائی یافت
هوش مصنوعی: بگو که این گنجینهی کلام را از چه کسی به دست آوردی و به من نشان بده که چگونه به کمال رسیدی و همچنین راهی که مرا به درک و ارزش واقعی کلمات هدایت می‌کند.