شمارهٔ ۲۲۱

هوش مصنوعی: این شعر درباره عشق و زیبایی محبوب است. شاعر از احساسات خود نسبت به معشوقه‌اش می‌گوید و به نحوی تلخ و شیرین از آثار عشق و جراحت‌هایی که به دلش وارد شده، حرف می‌زند. او اشاره می‌کند که محبت و زیبایی معشوق فراتر از هر چیزی است و نمی‌تواند از آسیب‌ها و دردهایی که عشق به او تحمیل کرده، شکایت کند. همچنین به طعنه‌هایی که از زیبایی معشوق ناشی می‌شود، و جذابیت او به خصوص نسبت به زاهدان و کسانی که فقط ظاهربین هستند اشاره دارد. در نهایت، شاعر از خدای خود بابت این عشق و روح زیبای معشوقه‌اش تشکر می‌کند.