شمارهٔ ۲۶۵
هوش مصنوعی: این شعر درباره زیبایی و عشق توصیف می‌کند. شاعر از محبوبی می‌گوید که با زیبایی‌اش دل‌ها را می‌رباید و اشتیاق و احساسات عمیق عاشقانه را بیدار می‌کند. او به بوسه و ملاقات با محبوبش اشاره دارد که دل را شاداب و پر آرزو می‌کند. همچنین اشاره‌ای به ارتباط با زاهد و رندان دارد که در میکده نوشیدنی‌های عشق را تجربه می‌کنند. در نهایت به زیبایی چشمان محبوب و تأثیر آن بر احساسات اشاره می‌کند و می‌گوید که نگاه او مانند سرمه‌ای است که از خاک برمی‌خیزد و زیبایی و کمال را نشان می‌دهد.
مه لاف حسن زد به نو زا رخ بر او گرفتخط جانب رخ نو گرفت و نکو گرفت
هوش مصنوعی: ماه زیبا ادعا کرد که جذابیتش بیشتر است، اما بر چهرهاش خطی افتاد که زیبایی جدیدی به آن بخشید و آن را زیباتر کرد.
بوی تو چون شنیدن گل عندلیب مستچندان کشید ناله که آواز او گرفت
هوش مصنوعی: بوی تو آنقدر دلانگیز است که مانند صدای آواز پرندهای خوشخوان، آنقدر در دل محتلم شد که ناله او به زیبایی آوازش تبدیل گشت.
از بوس پایه سرو بهم پوست باز کرددر هر گه که پای بوس توأم آرزو گرفت
هوش مصنوعی: در هر بار که پایت را میبوسم، آرزو میکنم که از زیبایی تو بهرهمند شوم و جانم را از عشق تو سرشار کنم.
زاهد به صحبت نو پر رندان درد نوشآن روز بار یافت که بر سر سبو گرفت
هوش مصنوعی: در روزی که زاهد در جمع رندانی که درد عشق را مینوشند، به صحبت نشست، بار دیگر به معنای واقعی زندگی و لذتها پی برد.
شوق لبت به میکده اش برد موکشانپیری که از مرید همه ساله مو گرفت
هوش مصنوعی: میل و علاقه به لبهای تو باعث شد تا پیری که همیشه مرید و شاگرد داشت، سال به سال خود را در میکده ببیند و از آنجا موهایش را بگیرد.
گلگون سوار بر ره عشق نو خیل اشکدر ریختند و روی زمین را فرو گرفت
هوش مصنوعی: سوار گلی که در مسیر عشق حرکت می‌کند، به قدری اشک ریخت که زمین را پر کرد.
ضایع مکن که حرف بود در بصر کمالچشم تو سرمه ای که از آن خاک گو گرفت
هوش مصنوعی: این جمله به معنای این است که کلمات و کلامی که در نگاه و دید تو وجود دارد، نباید بیارزش و بیهوده به حساب بیاید. زیبایی و کمال چشمان تو مانند سرمه‌ای است که از خاکی گرفته شده و نشاندهنده عمق و غنای وجود توست. در واقع، اشاره به کارایی و ارزش نهفته در کلمات و نگاه دارد و اهمیت آنها را به تصویر میکشد.