شمارهٔ ۳۳۵
هوش مصنوعی: این متن شعری است که درباره عشق و درد ناشی از آن صحبت می‌کند. شاعر از معشوق می‌خواهد که به او توجه کند و او را از درد عشق رهایی بخشد. او به ساقی اشاره می‌کند و از او می‌خواهد که توبه‌اش را بشکند و در عشق انصاف برقرار کند. شاعر به عشق می‌پردازد و بیان می‌کند که زاهدان به راه هدایت رفته‌اند در حالی که خود او در درد و رنج عشق غوطه‌ور است. در انتها، شاعر از طبیبان عشق می‌خواهد که به او درمانی بدهند تا از این درد رهایی یابد. این شعر نشان‌دهنده تلاطمات روحی و احساسات عمیق ناشی از عشق است.
با من درد کش سبو بدهیدمتنی بر سرم از و بنهید
هوش مصنوعی: لطفاً به من زهر درد و رنج را بدهید و بر سرم متنی بنویسید که نشان‌دهنده این سختیها باشد.
بار ساقیست ابها العشاقتوبه گر بشکنید بی گنهید
هوش مصنوعی: شراب ساقی برای عاشقان است، توبهکاران میتوانند آن را بشکنند و بیگناه محسوب شوند.
به عشق اگر دهند انصافزاهدان بی ره و شما به رهید
هوش مصنوعی: اگر به عشق به زاهدان بیعمل انصاف داده شود، شما هم در عشق آزادید و به راه خود ادامه دهید.
بسکه شه رخ نماید از چپ و راستکه چو فرزین نشسته پیش شهید
هوش مصنوعی: چقدر شاه با زیبایی خود از دو طرف خود را نشان میدهد که مانند فرزین در مقابل شهیدی نشسته است.
ای طبیان بدرد عشق حبیبشربت تا مخالفم مدهید
هوش مصنوعی: ای طبیبان، دردی که از عشق محبوب دارم را با شربت خود درمان نکنید، زیرا مرا با این محبت بیگانه است.
مرهم جانستان دهید مراتا ز درد سرم چو من برهید
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر از دیگران می‌خواهد که به او کمک کنند و آرامش دهند تا از درد و رنجی که دارد رهایی یابد. او به شدت به مرهمی نیاز دارد تا از دردهای روحی و جسمی خود آزاد شود.
در سماعی که نیست شعره کمالصوفیان هر یک از سوی بجهید
هوش مصنوعی: در رقص و حالتی که در آن خبری از شعرها نیست، هر یک از عارفان و صوفیان از سمت خود به وجد و شوق درآمدند.