شمارهٔ ۴۲۱
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به توصیف عشق و زیبایی معشوق می‌پردازد. او از دیدن معشوق خود و تأثیر آن بر دل و جانش سخن می‌گوید. زیبایی و وجود معشوق به او فتنه و بلا می‌آورد و احساساتش را تحت تأثیر قرار می‌دهد. اشک ریختن و دعا کردن نیز از نشانه‌های عشق اوست. شاعر به حالتی گرفتار در عشق اشاره می‌کند که حتی در مسیر اشتباه نیز به یاد معشوق می‌افتد. در نهایت، او بیان می‌کند که عشقش چنان قدرتی دارد که همه چیز را تحت تأثیر قرار می‌دهد.
دی خرامان برهی بار مرا پیش آمدفتنه آورد بمن روی بلا پیش آمد
هوش مصنوعی: روزی، هنگام حرکت من، اتفاقی پیش آمد که باعث مشکلات زیادی برای من شد؛ به طوری که با یک وضعیت بحرانی و نامساعد روبهرو شدم.
زلف مشکینش اگر داشت به عاشق سر جنگبا من آن روی بعد گونه صفا پیش آمد
هوش مصنوعی: موهای سیاهش اگر میخواست با من مبارزه کند، آن چهرهای که از گونهاش زیبایی میتراود، بهطور غیرمنتظرهای نمایان شد.
محتشم وار به هر سو که شد آن مه او راهم ره عاشق درویش گدا پیش آمد
هوش مصنوعی: در هر کجا که آن معشوق زیبا رفت، عاشق و درویش و گدا نیز به دنبالش آمدند.
تحفة لایق معشوق چو در دست نداشتعاشق زار بزاری و دعا پیش آمد
هوش مصنوعی: دلداده وقتی که هدیهای شایسته و مناسب برای معشوقش نداشت، با دل شکسته و ناامید، به دعا و درخواست از خدا روی آورد.
بر رخم گه چو در گه چو عقیق آمده اشکدیده را بی رخ او بین که چها پیش آمد
هوش مصنوعی: بر چهرهام وقتی که در محفل حاضر میشوم، مانند عقیق، اشک چشم من بدون زیبایی او چه بر ما گذشته را نشان می‌دهد.
ره غلط کردم و پی گم به ملاقات رقیببازم آن رهزن دلها ز کجا پیش آمد
هوش مصنوعی: من در مسیر نادرست قدم گذاشتم و در جستجوی رقیب، راه خود را گم کردم؛ اما ناگهان آن دزد دلها از کجا به سراغم آمد!
نیست در عشق تو خون مژه مخصوص کمالکه ازین سیل درین رو همه را پیش آمد
هوش مصنوعی: در عشق تو، هیچ چشمی به اندازهٔ کمال نمیگرید. از این سیل اشک، همه در این حال شریکاند.