شمارهٔ ۴۳۵
هوش مصنوعی: این شعر درباره زیبایی و دل‌انگیزی است که از وجود محبوب ناشی می‌شود. شاعر با استفاده از تصاویری چون نسیم و بوی نیکو به توصیف احساسات خود می‌پردازد. او به یاد سعادتی از بهشت می‌افتد که با یاد محبوبش در دلش زنده می‌شود. همچنین به عشق و فراق اشاره می‌کند و از جذابیت‌های محبوبش سخن می‌گوید. در نهایت، شاعر به ارزش نگاه کردن به زیبایی می‌پردازد و تأکید می‌کند که کمال و زیبایی محبوب قابل مشاهده است و تاثیر عمیق‌تری دارد.
از برگ گل که نسیم عبیر می‌آیدنسیم اوست از آن دل‌پذیر می‌آید
هوش مصنوعی: از برگ گل بویی به مشام میرسد که نشاندهنده وجود نسیمی خوشبو و دل‌پذیر است. این بوی خوش از دل طبیعت و زیباییها برمیخیزد.
حدیث کوثرم از یاد می‌رود به بهشتچو نقش روی و لبش در ضمیر می‌آید
هوش مصنوعی: گفتار روشنی که از نعمت کوثر دارم، در ذهنم فراموش می‌شود، اما وقتی به بهشت میروم، تصویر چهره و لبخندش در خاطر من زنده می‌شود.
برپخت خون عزیزان عجب‌تر آنکه هنوزاز خردی از دهنش بوی شیر می‌آید
هوش مصنوعی: ننگین است که بر سر جان عزیزان مان خوب قدری نمیگذارد و جالبتر این است که هنوز از دهن او بوی شیر بچهگی می‌آید.
ندیدم آن رخ و از غم شدم بر آن در پیرجوان همی‌رود آنجا و پیر می‌آید
هوش مصنوعی: به خاطر غم دوری از زیباییاش، به در آنجا میروم. جوانی به آنجا می‌رود و پیرمردی هم به آنجا می‌آید.
بیا به حلقه رندان که این چنین منظورمیان اهل نظر بی‌نظیر می‌آید
هوش مصنوعی: بیا به جمع رندان، زیرا اینگونه مقصود در نظر اهل نظر بی‌نظیر و خاص است.
کسی که جامه برد بر قدرت کی آید راستبه لطف چو بیش از حریر می‌آید
هوش مصنوعی: کسی که از قدرت خود استفاده کند و به دیگران ظلم کند، هرگز نمیتواند به درستی و با لطف رفتار کند، چرا که در این حالت، مثل حریری که بهراحتی از بین می‌رود، قدرت او نیز ناپایدار و بیدوام خواهد بود.
کمال دیده نخواهد ز قامتت بردوختاگر معاینه بیند که تیر می‌آید
هوش مصنوعی: اگر کسی به تماشای قامت تو بنشیند، به هیچ وجه نمیتواند زیبایی و کمال تو را ببیند، چرا که توجهش به تیری که به سوی تو می‌آید جلب می‌شود.