شمارهٔ ۱۰
هوش مصنوعی: در این شعر، دهقان فضل عالم به توصیف تاثیرات نیکویی و زشتی‌ها می‌پردازد. او به زیبایی، تن و روح انسان را به خمی که پر از گندم است تشبیه می‌کند. او از فقیه بودن و ترک مسکرات سخن می‌گوید و به این نکته اشاره می‌کند که چرا با وجود پرهیز از زشتی‌ها، برخی افراد همچنان به نظر می‌رسد که قلبشان خمیده است. به طور کلی، این شعر به بررسی چگونگی تاثیرات روحی و معنوی بر زندگی انسان‌ها می‌پردازد.
دهقان فضل عالم بردان هلال دینآنی که جنه است چو خمی پرزگندم است
هوش مصنوعی: زراعی که دانشمند است، فضایل و معارف دین را میشناسد. آن چهرهی زیبایی که بهشت را به یاد میآورد، همچون خوشهای از گندم است که به شکل خمیده درآمده است.
پردانی تو ساخت تنت را چوخم بزرگتن پروران برند گمان کز تنعم است
هوش مصنوعی: شما با قد و قامت بزرگ و زیبا به نظر میآیید، اما مردم ممکن است فکر کنند که این زیبایی ناشی از نعمت و ثروت است.
چون تو فقیه خشکی و مسکر نمیخوریدستار تو همیشه چرا بر سر خم است
هوش مصنوعی: چون تو در علم و دانش خبرهای و از نوشیدن مشروبات خودداری میکنی، پس چرا همیشه دستارت به حالت خمیده و پایین است؟