شمارهٔ ۲۹
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به این موضوع اشاره می‌کند که شعر و کلام او از گنجینه‌ای غنی و پربار آمده و نمی‌داند چگونه به پاسخ نظامی بپردازد. او تأکید می‌کند که هرچند سخن خوب و دلنشینی از سوی دیگران شنیده، ولی این پاسخ نیز می‌تواند نیکو باشد. در نهایت، او بر اهمیت این نوع پاسخگویی و اثراتش تأکید دارد.
پنج بیت قطعه ات کز گنج آمد فزونمن چه گویم چون نظامی را جوابش حد نبود
هوش مصنوعی: پنج بیتی که از ثروت و داراییها به تو رسیده، بسیار بیشتر از آن چیزی است که به آن فکر میکردم. حالا من چه چیزی میتوانم بگویم وقتی که پاسخ به نظامی حد و مرزی ندارد؟
تو سخن کردی روانه نزد من من بنده آنگرچه فکر نیک بود آن از تو این هم بد نبود
هوش مصنوعی: تو با من سخن گفتی و من به آن راحتی گوش دادم. من از آن حرفها پیروی کردم، هرچند که نیکو به نظر میرسید. اما این صحبت خوب هم از جانب تو بود.
در جواب شعر چون آب روانت بیت ماخانه زین بود و ما را زین روانتر خود نبود
هوش مصنوعی: این بیت به این معناست که شعر تو به مانند آبی روان و جاری است و ما هم از آن بیشتر در این جریان نیستیم. به عبارتی، ما در این جریان شعری که تو ایجاد کردهای، تنها بخشی از آن به حساب میآییم و خارج از آن به نظر نمیرسیم.