شمارهٔ ۳۹
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از یاری یاد می‌کند که او را از شکارگاه مشگین فرستاده است. وقتی آهو و بره دور از زیبایی‌های طبیعت (لاله و گل) به بیابانی بی‌روح می‌رسند، زندگی‌شان به خطر می‌افتد. اگر مرگ آهو به سراغ گیاهان بیفتد، شاعر امیدوار است که عرصه چشم آهوها همیشه پا برجا باشد.
مرا یار از شکارستان مشگیندر آهو بره مشگین فرستاد
هوش مصنوعی: دوست من از منطقه شکارگاه مشگین، برایم آهوهایی زیبا و نرم فرستاد.
چو افتادند دور از لاله و گلبصحرای عدمشان رخت افتاد
هوش مصنوعی: وقتی از گلها و زیباییها دور شدند، به دنیای خالی و بیروحی پا گذاشتند و زندگی‌شان به تلخی و ناامیدی تبدیل شد.
گر آهو برگان را کرد اجل صیدبقای آهوان چشم او باد
هوش مصنوعی: اگر مرگ آهوان را در دشت به دام بیندازد، باشد که چشمان آهوان به سرنوشت خود آگاه باشند.