تناجی
کمال خجندی

شمارهٔ ۳۴

گفتم چه زنم در غم تو گفت که آهگفتم چه کنم در پی تو گفت نگاه
گفتم که کجا روم ز دست غم توگفتا که بتون و تنجه و آب سیاه