شمارهٔ ۵۴۸
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به سرایندگی وفا و عشق حقیقی می‌پردازد. او هشدار می‌دهد که نباید به ظواهر دلخوش بود و بوی وفا را از زلف محبوبان انتظار داشت. شاعر ابراز می‌کند که عشق حقیقی، فراتر از خواسته‌های دنیوی است و عاشق به دنبال لذت‌های زودگذر نیست. همچنین، او به تفاوت میان کعبه و خداوند اشاره می‌کند و می‌گوید که برای خداوند نباید به عبادت ظاهری توجه کرد. در نهایت، شاعر تنبه می‌دهد که کمال حقیقی و خوشی، در دوری از ریا و صداقت نهفته است و نباید برای جلب توجه دیگران به دنیا دلبسته شد.
هرگز ز زلف خویان بوی وفا نبایدگر تو شنیدی این بو باری مرا نیاید
هوش مصنوعی: هرگز نباید به زلف و زیبایی دوستان اعتماد کرد، حتی اگر بویی از وفا به مشام برسد، چون این بو هیچگاه به دست من نخواهد رسید.
مشتاق پای بوسم زآن بر سرم نباتیمنعم ز بیم خواهش پیش گدا نیاید
هوش مصنوعی: مشتاقم که به پای تو برسم، از این رو بر سرم نباتی قرار دادهام. اما به خاطر ترس از خواستههایم، نمیتوانم به سمت درود و زیارت تو بیایم.
دی گفته ای به تحفه آرید سر بر این دعاشق به سر بیابه آنجا اما به پا نیاید
هوش مصنوعی: دیگری به من گفت که برای این عاشق هدیهای بیاورید. اما او به اینجا نمیآید و در این مکان نمیماند.
پیش تو بهر نام است آمده شد رقیباندور از خدا، به کعبه بهر خدا نباید
هوش مصنوعی: رقیبها به خاطر نام و شهرت تو به اینجا آمدهاند، اما برای خدا به کعبه نمیشود رفت.
گر خرمیم و خندان از عمر نشریم آنروزی که از تو ما را درد و بلا نباید
هوش مصنوعی: اگر ما شاد و خندان هستیم، به خاطر این است که روزی که از طرف تو، درد و اندوه به ما نمیرسد، را جشن میگیریم.
عاشق نخواست دنی از دوست بلکه عقبیحرص و لئیم طبعی از پادشاه نیاید
هوش مصنوعی: عاشق چیزی از دوست نمیخواهد و تنها به دنیای مادی او فکر نمیکند. بلکه او به سرنوشت و آخرت خود اهمیت می‌دهد و میداند که باید از سادگی و خودخواهی پرهیز کند، زیرا رفتارهای پست و زشت از انسانهای بزرگ به دور است.
نطع کمال خوشتر از فرش پادشاهانکز پوریای رندان بوی ریا نیاید
هوش مصنوعی: درخشش کمال، زیباتر از فرشهای سلطنتی است، زیرا از وجود انسانهای آزاد و دیندار بوی ریا و تزویر به مشام نمیرسد.