شمارهٔ ۸۰۶
هوش مصنوعی: این اشعار بیانگر غم و درد عمیق شاعر است. او به عشق و وابستگی خود به معشوق اشاره می‌کند و می‌گوید که حتی اگر مانند یک سگ در کوی معشوق زندگی کند، از آن شرمنده نیست. او خاک پای معشوق را نشانه‌ای از لطف و احترام می‌داند و احساس می‌کند که اگر جانش را برای معشوق فدای کند، این عمل برای او در مقایسه با عشقش ناچیز خواهد بود. شاعر همچنین به غیرت و حرمت عشق اشاره کرده و می‌گوید که حتی در زمان‌هایی که در خطر است، هنوز می‌خواهد بر روی معشوق بنگرد. در نهایت، او از درد و رنجی که عشق او ایجاد کرده صحبت می‌کند و بیان می‌کند که بار سنگین این عشق را به دوش می‌کشد.
نیست جز غم بینو خوردن دیگرمگر دهی سوگند بالله میخورم
هوش مصنوعی: غمی جز غم خودم ندارم و اگر به من سوگند بدهی که چیز دیگری بخورم، نمیخورم.
من سگ کوی تو آنگه عار ازینگر از آن کمتر نیم زین کمترم
هوش مصنوعی: من به قدری عاشق تو هستم که اگر در مقایسه با دیگران کمتر باشم، برایم مهم نیست؛ حتی اگر به اندازه یک سگ بیارزش شوم، باز هم به این افتخار میکنم.
خاک پایت بر سر من منتی استباد این منت همیشه بر سرم
هوش مصنوعی: خاک پای تو برای من افتخاری است، و این افتخار همیشه بر سر من خواهد بود.
بگذرد جان از من آن ساعت که توگونی از جان بگذر و من نگذرم
هوش مصنوعی: زمانی که تو از جانت بگذری، جانم نیز از من خواهد گذشت، اما من هیچگاه از تو نخواهم گذشت.
غیرتم گرویده زهی خون حلالوقت کشتن گر به رویت بنگرم
هوش مصنوعی: غیرت و غیرتم به خاطر تو به خطر افتاده و اگر بخواهم تو را بکشم، خون حلال به خاطر تو خواهد بود.
گریه دردسر همی آرد مرااز تو گر دردسر خود می برم
هوش مصنوعی: گریه باعث میشود که من از تو دردسر بگیرم، اگر خودم دردسرهایم را تحمل کنم.
جان بیار اینجا سبک گفتی کمالبس گرانست آن سبک چون آورم
هوش مصنوعی: زندگی را به اینجا بیاور، چون در صحبتهای تو کمال به شدت سنگین و دشوار است. چگونه میتوانم آن سبک را به اینجا آورد؟