شمارهٔ ۸۸۱
هوش مصنوعی: این شعر درباره عشق و اندوه ناشی از جدایی است. شاعر از آتش دل خود و تاثیر باده ناب بر غم‌های درونیش می‌گوید. دلدار با نگاهش دلها را صید می‌کند، اما از طرفی با سنگدلی و دوری‌اش باعث بی‌تابی عاشقان شده است. شاعر در خواب‌ها به یاد دلبرش دچار عواطفی سنگین می‌شود و از جدایی رنج می‌کشد. او می‌گوید که در برابر ناامیدی‌ها تنها مهر و وفا برایش باقی مانده است. در نهایت، یاد چهره دلدار لذت شب‌هایش را می‌برد و احساساتش را عمیق‌تر می‌کند.
میزند بر آتش دل جوش می آب اینچنینغم ز دلها میزداید باده ناب اینچنین
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر حالتی است که در آن عشق و اشتیاق به شدت در دل شعلهور است. در این حالت، نوشیدنی ناب و روحافزا با طراوتی خاص، میتواند غمها و پریشانیهای عاطفی را از دلها بزداید و آرامش را به وجود آورد.
صید دلها می کند دلدار با نیر نگاهدلبران را باشد آری رسم ارعاب اینچنین
هوش مصنوعی: دلبر با نگاه enchanting خود، دلها را شکار می‌کند و این نوع تسلط بر دلها بخشی از بازی قدرت و جذابیت است.
رخ متاب از دوستداران ای نگار سنگدلبین که از هجر رخت در گشته بی تاب اینچنین
هوش مصنوعی: ای نگار سنگدل، چهرهات را از عاشقان پنهان نکن. ببین که چگونه عشق تو باعث شده است که من از دوریات بیتاب و restless شوم.
هر شبی در خواب می بینم که سنگین دلتریباشد آری عادت بخت گرانخواب اینچنین
هوش مصنوعی: هر شب در خواب، سنگینی دلتری را تجربه میکنم، زیرا عادت سرنوشت این است که خواب سنگینی دارد.
تا که از من گشتی ای دلدار سیمین تن جدامی چکد بر دامنم از دیده خوناب اینچنین
هوش مصنوعی: ای دلدار نازنین، وقتی که از من دور شدی، اشکم مثل خون بر دامنم ریخته می‌شود و نشان از جدایی ما دارد.
نیست ما را در قبال جور جز مهر و وفازانکه باشد اهل دل را رسم و آداب اینچنین
هوش مصنوعی: ما در برابر ظلم و ستم چیزی جز محبت و وفا نداریم، زیرا افراد با دل و احساس مراسم و قوانین خاصی دارند که به این شکل است.
یاد رویت می کند چون ماه را بیند کمالمی برد لذت به شبها دل ز مهتاب اینچنین
هوش مصنوعی: وقتی کسی چهره تو را به یاد میآورد، شبیه به دیدن ماه است که زیبایی و کمالش لذتبخش است. دل آدم نیز مانند شبهای پر از مهتاب از این زیبایی سرشار می‌شود.