شمارهٔ ۸۸۵
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به توصیف احساسات و اندوه خود می‌پردازد. او از عشق و دلتنگی برای یار دیرین صحبت می‌کند و به مظلومیت آهوان اشاره می‌کند. پیوسته سوالاتی در مورد حال لیلی و رقیبش در ذهنش می‌گذرد. همچنین شاعر به جستجوی خود در دنیای عشق و زیبایی می‌پردازد و به تضاد زیبایی و سادگی اشاره می‌کند. در نهایت، او به سرنوشت خود و تأثیر عشق بر زندگی‌اش می‌اندیشد. این شعر نشان‌دهنده عواطف عمیق و پیچیده انسانی است.
چه جویست آن روان در فر شیرینکه پرسد دیر دیر از یار دیرین
هوش مصنوعی: در جوی آب، به دنبال روحی هستم که در گذشته شیرینیهایی را تجربه کرده و حالا فرصت را غنیمت بشمارد تا از دوست قدیمیاش بپرسد که چرا دیر به دیدار او آمده است.
جگر خون گشت مسکین آهوان رابخوان بر بولهب تبت نه یاسین
هوش مصنوعی: دل مسکین آهوان به شدت ناراحت و غمگین شده است. ای کاش بر تربت بوله بک، بر یاسین بخوانیم تا تسلی یابیم.
چه افتادست لیلی را بپرسیدکه گرید سنگ بر فرهاد مسکین
هوش مصنوعی: چه بلایی بر سر لیلی آمده که از کسی میپرسد آدمی در بین آب و گل چه می‌کند؟
رقیب ما بمرد الحمدللهکه نقش ما ندارد صورت چین
هوش مصنوعی: خوشحالیم که رقیب ما از دنیا رفته است و دیگر چهره ما را نمیدارد تا با ما مقابله کند.
مرا وقتی در آن کو پا به گل رفتکه آدم بود بین الماء و الطین
هوش مصنوعی: وقتی که به آن کو بروم و پا در گل بگذارم، میترا چندین بیت از اشعارش را برای من میخواند.
چو زد بر آب نقشش دیده دانستبه زر کاری و جدول‌های رنگین
هوش مصنوعی: وقتی نقشی بر روی آب ایجاد شد، دیده متوجه شد که آن نقش با طلا و جدول‌های رنگارنگ ساخته شده است.
کمال از سادگی با نقش و تذهیبمیارا هفت بیت خویش چندین
هوش مصنوعی: کمال در سادگی و زیبایی نهفته است، همانطور که سنگ بر سر فرهاد بیچاره فرو میافتد.