شمارهٔ ۹۰۳
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف زیبایی و جذابیت یک دختر می‌پردازد. شاعر از قامت رعنای او به مانند سروی که بر لب جوی ایستاده، صحبت می‌کند و زیبایی‌اش را به حوریان بهشتی تشبیه می‌کند. نگاه او به دل‌ها تیر می‌زند و او به نحوی دلنشین و خوش‌اخلاق است. گونه‌های او همچون گل زیبا و خوشبوست و هر کسی که او را ببیند، شاد و مسرور می‌شود. لب‌های او نیز خوشرنگ و خندانند و زیبایی‌اش تمامی ندارد.
زهی زان قامت رعنای دلجوکه چون سرو ایستاده بر لب جو
هوش مصنوعی: به خاطر آن قد زیبای دلپذیر که مانند سرو، استوار و محکم بر کنارهی آب ایستاده است.
گواهی می‌دهد روی نکویشکه این حور آمده از باغ مینو
هوش مصنوعی: نشانههای زیبایی‌اش نشان می‌دهد که این دختر بهشتی از باغی فرشتهگون آمده است.
دل از تیر نگاهش صید گردیدکمان‌دار است آن پیوسته‌ابرو
هوش مصنوعی: دل من به خاطر نگاه او دچار تیرگی و آسیب شد، زیرا او همان کمانداری است که همیشه ابروهایش به هم پیوسته است.
به‌رغم خوبرویان آن پری‌رخخوش‌اخلاق است و خوش‌رفتار و خوش‌خو
هوش مصنوعی: با وجود زیباییهای دیگران، این دختر جذاب علاوه بر زیبایی، به خاطر اخلاق نیکو و رفتار شیرینش هم مورد توجه قرار دارد.
بنازم گونه‌های تابناک‌شکه می‌باشد چو گل خوشرنگ و خوشبو
هوش مصنوعی: به زیبایی و درخشندگی چهرهات افتخار میکنم، که مانند گلی خوشرنگ و خوشبو است.
بسی شادان شود هر کس که بیندبه روی سینه‌اش شبه دو لیمو
هوش مصنوعی: هر کسی که بر روی سینه‌اش نشانهای شبیه به دو لیمو ببیند، بسیار شاد خواهد شد.
کمال، آن لعلِ لب ناری‌ست خندانکه باشد سیب سیمینش به پهلو
هوش مصنوعی: کمال به زیبایی و جذابیتی اشاره دارد که در لب نازک و خوشرنگی نهفته است که با لباسی به رنگ نقرهای در کنار آن قرار دارد.