تناجی
کمال خجندی

شمارهٔ ۹۰۴

سرخوش است ای پسر مرا باتوکشت چشم توأم نه تنها تو
بر در و بام دل چه گردد جاناو درین خانه باش گو یا تو
کوثر و سلسبیل هر دو روانشده پنهان چو گشته پیدا تو
واعظا چند خوانیم به بهشتاستا ن برای ما ازو نگذریم فرما تو
گل فروتر نشانده اند از سروبر گذشته ازو به بالا تو
گفته شیرین لبان ترا در رویمگسانیم ما و حلوا تو
نوخطان در جواب نامه کماللا نوشتند جمله الا تو