شمارهٔ ۹۱۳
هوش مصنوعی: این شعر به تمجید از زیبایی و جذابیت معشوقه‌ای می‌پردازد که ارزش‌های او را تنها خود او درک می‌کند. شاعر از جلوه‌های زیبایی او، مانند لب‌ها و موهایش، صحبت می‌کند و به تأثیر آن بر اطرافیان اشاره می‌کند. همچنین، از رابطه‌ای عمیق و عاشقانه بحث می‌کند که به شب‌های سماع و رقص عاشقان منجر می‌شود. در نهایت، شاعر با زبان عاشقانه‌ای خواهان توجه و اشارت معشوق است و به جشنی که به خاطر عشق و زیبایی برگزار می‌شود اشاره می‌کند.
نداند قدر حسنت کس به از توکه خاک پای خود روبی به گیسو
هوش مصنوعی: هیچکس به ارزش زیباییهای تو واقف نیست، جز خودت که حتی خاک پای خود را با موهایت جارو میکنی.
شراب حسن پتوشی ز لبهادر آید زلف از آن پیشت به زانو
هوش مصنوعی: شراب زیبایی تو از لبهایت خارج می‌شود و موهایت از پیش رو تا زانو میرسد.
از رویت مشتبه شد قبله بر خلقسوی محراب اشارت کن به ابرو
هوش مصنوعی: زیبایی و جذابیت تو باعث شده است که مردم مسیر خود را گم کرده و به اشتباه به سوی تو گرایش پیدا کنند. کافی است با ناز و ابروی خود اشارهای کنی تا آنها را به راه راست هدایت کنی.
به من حلوای لب متمای گفتماگر دست آورم در گردن تو
هوش مصنوعی: به من حلوای خوشمزهای بده، اگر بتوانم آن را به تو تقدیم کنم.
به حسن از ماه میچربی و پرویناگر منکر شوند اینکه ترازو
هوش مصنوعی: اگر به زیبایی تو از ماه و ستارهها هم شکایت کنند، این موضوع به خاطر کمفهمی آنهاست؛ چون واقعیت روشنتر از هر ترازویی است.
سر رقص است امشب ماه ما رابزن بر نی زنان بانگی که دف کو
هوش مصنوعی: امشب ماه زیبای ما به رقص درآمده است. بیا تا بر نی بزنیم و با صدای دف خوشحالی کنیم.
کمال امشب سماع عاشقان استچنین شبها نشاید رقص پهلو
هوش مصنوعی: امشب اوج زیبایی و شوق عاشقان است و در چنین شبهایی، بهتر است که در کنار هم حركت و شادی کنیم.