شمارهٔ ۹۴۴
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف عشق و دردهای عاشقانه می‌پردازد. شاعر با بیان مقدمه‌ای از ناملایمات و اشک، ورود به راه عشق را با عزم و اراده اعلام می‌کند. او به عشق الهی اشاره می‌کند و می‌گوید که کسی صدای او را نمی‌شنود مگر اینکه خود گواهی دهد. عشق به محبوب برای او چنان جذاب است که نمی‌تواند از دیدن او صرف‌نظر کند. اما در عین حال، با توجه به گناهانی که کرده، از دیدن محبوب خود غمگین است. شاعر در نهایت به این نتیجه می‌رسد که انتظار او از دیدار محبوبش به مانند شمعی است که در حال ذوب شدن است و در این میان، عشق و انتظار او به خاک و نابودی می‌انجامد.
زاد راه عاشقان اشک است و روی زرد و آهراه ازین گونه است بسم الله که دارم عزم راه
هوش مصنوعی: زندگی عاشقان پر از اشک و غم و ناراحتی است. این مسیر با درد و رنج همراه است، ولی من با اراده و عزم راسخ قدم در این راه میگذارم.
مهر او دعوی کتی آواز ثریا بگذاراننشنود قول تو کس تا نگذارانی این گواه
هوش مصنوعی: عشق و محبت او همچون آوای ستارهای درخشان است که هیچ کس صدای سخن تو را نمی‌شنود، مگر اینکه خودت آن را گواهی کنی و به دیگران نشان دهی.
دی نظر می کردم آن روی و ازین به دولتیمن ندیدم در جهان چندانکه می کردم نگاه
هوش مصنوعی: به مدت طولانی به چهره زیبای تو نگاه کردم و در این نگاه، هیچ چیز در جهان را به اندازه زیبایی تو ندیدم.
گر گه کاری شمارند آرزوی روی دوستما چگونه روی او بینیم با چندین گناه
هوش مصنوعی: اگر در عالم حساب و کتاب، اعمال ما را بسنجند، چگونه میتوانیم به چهره دوست خود نگاه کنیم با این همه گناهی که داریم؟
در دهانش جایگاه یک سخن گفتم که نیستباز دیدم این سخن هم بود بس بیجایگاه
هوش مصنوعی: در گفتارش نکتهای را بیان کردم که به نظر میرسید مناسب نیست و بعد متوجه شدم که این گفتهٔ من نیز خود به هیچ وجه از جایی معتبر و مناسب برخوردار نیست.
کار اشک از چهره شمعی به عکس افتاده استعکسی باشد پیش مردم آب بر بالای کاه
هوش مصنوعی: کار اشک، شمعی را به یاد میآورد که در حضور مردم است و به شکلی عجیب تصویرش در آب روی کاه نمایان میشود. این تصویر نشان میدهد که حتی در شرایط سخت و تلخ، زیبایی و یادگاری از آنها باقی میماند.
در میان خون مژگان عاقبت چشم کمالخاک شد از انتظار او سقاءالله ثراه
هوش مصنوعی: در میان اشکهای مژهها، در نهایت چشم انتظار او به خاک سپرده شد. ای خدا، خاک او را گرامی بدار.