شمارهٔ ۹۴۸
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از عشق و جستجوی معشوق صحبت می‌کند. او به زیبایی‌های معشوق اشاره می‌کند و می‌خواهد که معشوق به او نگاه کند. شاعر همچنین می‌گوید که زاهدان و افرادی که عشق واقعی را تجربه نکرده‌اند، نمی‌توانند طعم شیرین عشق را بفهمند. او به تضاد میان دیدن و شنیدن اشاره می‌کند و تاکید دارد که تنها با دیدن معشوق، می‌توان به زیبایی‌های واقعی پی برد. در نهایت، شاعر به عشق و اشتیاق خود برای دیدار معشوق اشاره می‌کند و از زیبایی‌های او با محبت و احترام یاد می‌کند.
گر سر طلبی بر درت آریم به دیدهچون اشک همه جانب کوی تو دویده
هوش مصنوعی: اگر در پی خواستهای به درگاه تو بیاییم، به گونهای که چشمهایمان همچون اشک باشد، همه جا را به خاطر تو خواهیم نگریست.
بگشای به ابروی سیه چشم که بینیاز بارب ما دود به محراب رسیده
هوش مصنوعی: چشم سیاهت را باز کن تا ببینی که از دلم چه بخار و غلیانی به سوی محراب میرسد.
زاهد چه عجب بی لبش ار کام تو تلخستکامیست ز حلوای محبت نچشیده
هوش مصنوعی: عجب است که زاهد، بیآنکه طعم عشق را چشیده باشد، از تلخی کام تو شکایت کند. افرادی که از لذتهای عمیق و واقعی محبت محرومند، چگونه میتوانند از تلخی زندگی گلهمند باشند؟
در صحبت صاحب نظران بار نداردصاحب هوس بار ملامت نکشیده
هوش مصنوعی: در گفتگو با افرادی که دارای دیدگاههای عمیق و تخصصی هستند، کسی که به دنبال لذتجویی و هوسرانی است، جایگاهی ندارد و شایسته سرزنش است.
دیدی رخ یوسف، ز چه بر حرف زلیخاانگشت نهی دم بدم ای دست بریده
هوش مصنوعی: آیا دیدی که زیبایی یوسف چگونه دل زلیخا را به درد آورد؟ دست بریدهاش را در آرزوی او به دندان گرفت.
تو گوش نهادستی و ما دیده به دیداراز دیده بسی فرق بود تا بشنیده
هوش مصنوعی: تو به حرفها و شنیدن گوش دادی، اما ما با دیدن یکدیگر، تفاوتهای زیادی را حس کردیم.
با دیده تو سود کمال آن کف پا راچندانکه شدش رو به کف پای تو دیده
هوش مصنوعی: به خاطر وجود نگاه تو، هرچه به کمال و زیبایی مربوط میشود، به اندازهای که به پای تو نگاه کنم، برایم روشن میشود.