شمارهٔ ۱۴۵
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از عشق و دشواری‌هایی که در رابطه با معشوق خود دارد گفتگو می‌کند. او خود را مانند سروی در بوستان توصیف می‌کند و از بی‌تابی و شوقش برای دیدن معشوق می‌گوید. شاعر احساس می‌کند که بدون روی معشوق، زندگی معنایی ندارد و به مشکلاتی که در راه رسیدن به عشقش با آن‌ها مواجه است اشاره می‌کند. او از درد و بی‌قراری قلبی می‌نالد و درمانی برای این درد نمی‌یابد. در انتها، اشاره می‌کند که از زخم عشق و بی‌توجهی رقیب رنج می‌برد و به این فکر می‌کند که چطور می‌تواند به عشقش برسد. شاعر درخواست و استیصال خود را به زیبایی و احساس عمیق در این رابطه ابراز می‌کند.
مرا چو سرو نو باید به بوستان چه کنمچو مست روی توام رنگ ارغوان چه کنم
هوش مصنوعی: من باید مانند سرو تازه در باغ باشم، اما وقتی به زیبایی تو مینگرم و غرق در مستی میشوم، نمیدانم چه کار باید بکنم با رنگ ارغوانی که بر جانم نشسته است.
حکایتی که مرا بود با لب و دهنتنمود اشک به اغیار من نهان چه کنم
هوش مصنوعی: داستانی که من با لب و دهان تو تجربه کردم، باعث شد اشکهایم را به دیگران نشان دهم. حالا چه کار میتوانم بکنم؟
اگر نه روی تو باشد کجا برم دیدهوگر نه راز تو گویم من این زبان چه کنم
هوش مصنوعی: اگر تو نباشی، کجا بروم و به چه کسی نگاه کنم؟ و اگر نتوانم راز تو را بگویم، این زبان من چه فایدهای دارد؟
خیال بود مرا کز تو بر توان گشتنبیازمودم و دیدم نمی‌توان چه کنم
هوش مصنوعی: در ذهنم این تصور بود که میتوانم با تو ارتباط برقرار کنم، اما وقتی تلاش کردم، متوجه شدم که امکانپذیر نیست. حالا چه کار باید انجام دهم؟
دلم ز نرگس شوخت علاج می‌طلبدطبیب نیز چو مست است و ناتوان چه کنم
هوش مصنوعی: دل من به خاطر نرگس زیبا و شاداب به درمان نیاز دارد، اما طبیب هم مانند یک شخص مست و ناتوان شده، پس من چه کار کنم؟
چو چشمت از نظر خلق شرمسار شودبه طیره گوید کز دست عاشقان چه کنم
هوش مصنوعی: وقتی که نگاه تو در برابر مردم، شرمیده شود، بزم و مهمانی به من می‌گوید که از دست عاشقان چه میتوانم بکنم.
مرا چو نیست شبی راه در گلستانتجز آن که می‌نهمت سر بر آستان چه کنم
هوش مصنوعی: وقتی شب و غم تنهایی به سراغم میآید، جز این که سرم را به آستان تو بگذارم و از تو درخواست مکانی کنم، چارهای ندارم.
چو بوسه‌ای ز لبش خواستم جوابم دادرقیب می‌نگذارد من ای فلان چه کنم
هوش مصنوعی: وقتی از او خواستم که لبش را ببوسم، رقیبم مانع شد و حالا نمیدانم چه کار کنم.
همام پیش لبت جان به تحفه می‌آردلبت چو آب حیات است گفت جان چه کنم
هوش مصنوعی: همام به نزد تو جانش را به عنوان هدیه میآورد، زیرا لبهای تو مثل آب زندگیبخش است. او در پاسخ می‌گوید: "جانم، چه کاری میتوانم انجام دهم؟"