شمارهٔ ۱۷۷
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به عشق و زیبایی معشوق خود اشاره می‌کند و می‌گوید که اگر معشوق نباشد، دنیای او هیچ ارزشی ندارد. او زیبایی‌های دیگران را بی‌معنا می‌داند و فقط می‌خواهد به صورت معشوق نظر کند. همچنین شاعر از یوسف به عنوان نمونه‌ای از زیبایی یاد می‌کند و می‌گوید که هیچ‌کس به پای معشوقش نمی‌رسد. به نظر شاعر، نگاه کردن به روی معشوق حتی اگر حرام باشد، به خاطر عشق و محبت توجیه‌پذیر است و تنها هدف از بینایی باید دیدن معشوق باشد. در نهایت، او بر این باور است که زیبایی معشوقش باید در مرکز توجه باشد و هیچ زیبایی دیگری نمی‌تواند با آن مقایسه شود.
اگر نه روی تو باشد کجا برم دنییتویی خلاصه دنیی و کس نگوید نی
هوش مصنوعی: اگر تو را در زندگی نداشته باشم، به کجا بروم؟ تو تمام هستی و تمام دنیای من هستی و هیچ کسی نمی‌تواند خلاف این را بگوید.
نظر به صورت خوبان همی‌کنم ایشانبه پیش روی تو چون صورتند بی معنی
هوش مصنوعی: من به زیبایی چهرههای خوبان نگاه میکنم، اما آنها در برابر تو مانند تصویرهایی بی‌معنا به نظر میآیند.
کسی به حسن و ملاحت به یار ما نرسدکجاست یوسف مصری که تاکنم دعوی
هوش مصنوعی: هیچ‌کس به زیبایی و جذابیت محبوب ما نمی‌رسد. پس یوسف مصری که به او میبالد و به زیباییاش اشاره میشود، کجاست که من هم ادعای او را داشته باشم؟
نظر به روی تو کردن حرام چون باشدکه از مشاهده بخشی به عاشقان تقوی
هوش مصنوعی: دیدن چهرهات حرام است، چون چگونه میتوان از نگاه کردن به تو، به عاشقان پرهیزگاری آموخت؟
چنین که حسن تو آوازه در جهان افکندکه التفات نماید به قصه لیلی
هوش مصنوعی: حسن و زیبایی تو به قدری معروف و مشهور شده که همه مردم به داستان لیلی توجه میکنند.
اگر به سرو بگوید قدت که بنده ماستبه ذوق در سخن آید به صد زیان کاری
هوش مصنوعی: اگر به درخت سرو بگویی که قد و قامت تو به خاطر ماست، با عشق و شوق به صحبت میآید، اما در این گفتگو، آسیبها و خطراتی نیز وجود دارد.
برای دیدن رویت خوش است بیناییوگرنه چشم نباید گشاد در دنیی
هوش مصنوعی: برای دیدن چهرهی زیبای تو، داشتن بینایی لذتبخش است، وگرنه در این دنیا نباید چشمها را باز کرد.
اگر تو در قلم آری به سهو نام همامکند نظارهٔ رویت بدان دو دیده نیی
هوش مصنوعی: اگر به اشتباه نام همام را بنویسی و به آن نگاه کنی، دو چشمت به زیبایی روی تو خیره شود.