شمارهٔ ۲۱۸
هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی و جذابیت روی محبوب اشاره دارد و نشان می‌دهد که بینایی برای دیدن او بسیار خوشایند است. شاعر بیان می‌کند که جان او همیشه در انتظار اشاره‌ای از محبوب است. او به عزم خداوند در روز قیامت و زیبایی‌های بهشت اشاره می‌کند و از ابراز عشق و حسادت می‌ترسد که مبادا رازهای دل او فاش شود. در نهایت، شاعر به دوگانگی احساساتش می‌پردازد؛ هم می‌خواهد از زیبایی محبوب لذت ببرد و هم نگران عواقب آن است.
برای دیدن رویت خوش است بیناییز بهر نام تو آید به کار گویایی
هوش مصنوعی: دیدن چهرهات برایم لذتبخش است، چشمانم که به خاطر تو باز شدهاند، به من قدرت بیان میدهند.
نشسته بر در گوش است جان ما شب و روزبدان هوس که اشارت بدو چه فرمایی
هوش مصنوعی: روح ما همچون یک گوش حساس، شبانهروز بر آستان در انتظار است و تنها آرزویمان این است که بدانیم او چه سخنی خواهد گفت و چه راهنماییهایی به ما خواهد کرد.
ز حسن روی تو رضوان امید می‌داردکه روز حشر مگر روضه را بیارایی
هوش مصنوعی: به خاطر زیبایی چهرهات، بهشت امیدوار است که در روز قیامت، زیباییاش را با چهرهات زینت بخشد.
چو در بهشت روی می‌نگر در آب حیاتببین مشاهده خویش تا بیاسایی
هوش مصنوعی: وقتی در بهشت به چهره خود در آب حیات نگاه کنی، این تصویر را ببین و آرامش بگیری.
ز حسن یوسف اگر دست پاره می‌کردندکه را بود حرکت گر تو روی بنمایی
هوش مصنوعی: اگر زیبایی یوسف باعث میشد که دستها را پاره کنند، پس چه نیازی به حرکت و فعالیت است وقتی تو زیباییات را نشان میدهی؟
خیال روی تو از پیش دیده خالی نیستتو نیز بی‌خبری زان که همره مایی
هوش مصنوعی: تصور چهره تو همیشه در ذهنم وجود دارد و تو هم از این موضوع بیاطلاع نیستی، چون همیشه کنار من هستی.
درین حدیث من از غیرتت همی‌ترسمکه در گشادن رازم عتاب فرمایی
هوش مصنوعی: در این گفته، من نگران از غیرت تو هستم و میترسم که اگر راز من را فاش کنم، به من تازیانهی سرزنش بزنی.
میسرت نشود ای همام در مستیکه احتراز نمایی و راز نگشایی
هوش مصنوعی: ای دوست، در حال سکر و شادمانی نباید خود را کنترل کنی و از بیان رازها پرهیز کنی.