شمارهٔ ۶۴
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر می‌گوید که رنج و درد دیگران را مانند رنج خود حس کرده و درک می‌کند. او از شادی و خوشحالی فاصله گرفته و به خاطر رنج دیگری غمگین است. وقتی از او پرسیده می‌شود که چه چیزی سبب درد چشمش شده، او پاسخ می‌دهد که رنج دیگری را در چشم خود دیده و آن را احساس کرده است.
رنج تو چو رنج خویش پنداشته‌اماین هفته طرب ز یاد بگذاشته‌ام
هوش مصنوعی: من درد تو را مثل درد خودم احساس کردهام و این هفته شادی را از یاد بردهام.
گفتی ز چه خاست درد چشم تو بگومن رنج تو را به دیده برداشته‌ام
هوش مصنوعی: گفتی از کجا ناشی شده است درد چشمانت، بگو که من رنج تو را با چشمانم احساس کردهام.