شمارهٔ ۴۰
هوش مصنوعی: در این قطعه، شاعر از شخصی میپرسد که کیست و چه نسبتی با او دارد، و اشاره میکند که نام او در یک تصنیف اشاره شده است. به نوعی، شاعر به جستجوی هویت و جایگاه خود میپردازد.
من کیم باری که نامم بر زبان آوردهاییا به نوک کلک در تصنیف نامم بردهای
هوش مصنوعی: من کیستم که نامم را بر زبان میآوری یا در نوشتههایت از من یاد میکنی؟