شمارهٔ ۳۲
هوش مصنوعی: این شعر به نوعی اتحاد و یکپارچگی در عالم هستی اشاره دارد. شاعر بیان می‌کند که در یک پیمان، همه انسان‌ها، چه آشنا و چه بیگانه، برابرند. همچنین، ارزش و اهمیت چیزهای مادی و معنوی در نهایت یکی است. او به خواب و جهل اشاره می‌کند و می‌گوید که حقیقت و افسانه در واقع یکسانند، به این معنا که در دل انسان‌ها، آگاهی و حقیقت وجود دارد.
عهدیست که آشنا و بیگانه یکیستنرخ خزف وگوهر یکدانه یکیست
هوش مصنوعی: تعهدی وجود دارد که در آن، هر دو آشنا و بیگانه، یکسان در نظر گرفته میشوند و ارزش اشیاء، چه بیارزش و چه ارزشمند، برابر است.
در گوش گران خفتگان شب جهلآیات کتاب حق و افسانه یکیست
هوش مصنوعی: در گوش انسانهای ناآگاه، آیات وحی و داستانهای ساختگی به یک اندازه شنیده میشود و تأثیری مشابه دارند.