شمارهٔ ۵۳
هوش مصنوعی: در این بیت، ساقی به آرامی و با طراوت از دل ابر آبداری میگذرد و به نظر میرسد این حال از چشمان میگساری نشأت میگیرد. زمانی که جام را در دست میگیرد، یادها و خاطرات قدیمی از ذهنم زنده میشود.
ساقی، رگ ابر آبداری برخاستگویا که ز چشم می گساری برخاست
هوش مصنوعی: ای ساقی، به نظر میرسد که از چشمان تو، اشک شبیه باران جاری شده است.
تا آینهٔ جام گرفتی در دستزآیینهٔ خاطرم غباری برخاست
هوش مصنوعی: وقتی که شیشهٔ جام را در دست گرفتی، گرد و غباری از یاد و خاطرههای من برخواست.