شمارهٔ ۶۶
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از تغییرات فصلی و رفتن روزهای شاد و غمگین صحبت می‌کند. بلبل با نواهایی زیبا از درختان می‌رود و گل با لبخندی به مکانی دیگر می‌رود. همچنین، ابرها با صدای بلند، وداع می‌کنند و می‌روند. احساس گذر زمان و تغییرات طبیعی در این ابیات حس می‌شود.
دوران به نشاط و غم صلایی زد و رفتبلبل ز سر شاخ، نوایی زد و رفت
هوش مصنوعی: زمانه با شادی و غم نواخت و به سرانجام رسید. بلبل از روی شاخه، آهنگی سر داد و رفت.
گل نیز شکرخند به جایی زد و رفتآمد رگ ابر، هایهایی زد و رفت
هوش مصنوعی: گل نیز با لبخندی شیرین به جایی رفت و رگ ابر هم نالهای کرد و بعد از آن رفت.