شمارهٔ ۶۷
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر از احوال دل غمگین خود می‌گوید. او احساساتش را با تصاویری زیبا بیان می‌کند: موسیقی (طرب) دلش را شاد کرده، در حالی که زخم‌هایش همچنان باقی است. اشک‌هایش مانند شبنم در گوشه چشمش، و ابرهای آسمان نیز باران می‌ریزند که به خاکش خواهد ریخت. در کل، این ابیات، ترکیبی از شادی و درد را به تصویر می‌کشند.
دیشب طربی بر دل غمناکم ریختهر بخیه که داشت، سینهٔ چاکم ریخت
هوش مصنوعی: دیشب شادیای به دل غمگین من آمد که هر زخمی که در دل داشتم را بیرون ریخت.
شبنم به کنار چشم نمناکم ریختابری دو سه قطره اشک بر خاکم ریخت
هوش مصنوعی: شبنم با لطافتش کنار چشمان من نشسته و آرام آرام به زمین میریزد، مانند ابری که چند قطره اشک را بر خاک فرو میبارد.