شمارهٔ ۸۱
هوش مصنوعی: شاعر در این بیت‌ها از درد و غم ناشی از هجران معشوق سخن می‌گوید. ناله‌های دل را بیان می‌کند که به خاطر دوری معشوق به اوج می‌رسد و اشک‌هایش مانند ابر خونی می‌شود. همچنین اشاره می‌کند که فرهاد، که سمبل عشق و فداکاری است، به خاطر غم معشوقش زحمات زیادی را تحمل کرده اما در نهایت دل صبور او بیهوده زحمت کشیده و هیچ نتیجه‌ای نگرفته است.
در هجر تو ناله سینه فرسایی کردابر مژه خون دیده پالایی کرد
هوش مصنوعی: در جدایی تو، دل به شدت غمگین و نالهزن شد، و اشکهای چشمانم مانند باران از مژههایم فرو ریخت.
فرهاد غم تو آهنین بازو بودبیهوده دل صبور خارایی کرد
هوش مصنوعی: فرهاد با عشق و محبت به تو، مانند کسی بود که با دلی قوی و مقاوم، سختیها را تحمل کرد، اما در نهایت نتوانست به دستاوردی برسد و دلش پر از غم شد.