شمارهٔ ۹۲
هوش مصنوعی: این ابیات از شاعر خواستهاند که چقدر نزدیک به از دست دادن آرامش است و میگوید که سالهاست با پاهای استوار در جایی ایستاده، اما حالا ممکن است احساسات و فشارهای موجود او را از جا ببرند. شاعر به نوعی از تزلزل روحی و روانی خود سخن میگوید.
نزدیک بود ز لب هوا برداردآهی که سپهر را ز جا بردارد
هوش مصنوعی: نزدیک بود از لب شخصی نالهای بلند شود که باعث تغییر و تزلزل در آسمان شود.
عمریست که استوار دارم پا راجایی که سپند گرم پا بردارد
هوش مصنوعی: مدت زیادی است که در جایی ثابت و استوار ایستادهام، جایی که آتش (سپند) میتواند پا را به راحتی ببرّد.