شمارهٔ ۹۳
هوش مصنوعی: این ابیات به احساس انزوا و تنهایی اشاره دارد. شاعر از شرایط نامساعد و افسرده‌ای سخن می‌گوید که در آن، درد و رنج وجود دارد و زندگی به کندی پیش می‌رود. همچنین، در این محفل غمگین، به نظر می‌رسد که جز زانو زدن و التماس برای کمکی از دیگران، کاری از دست ما ساخته نیست.
دهرم به شکنج انزوا می داردوین مظلمه را چرخ روا می دارد
هوش مصنوعی: دلم در انزوا و تنهایی مینالد و در عین حال، دنیا بهرغم این درد و رنج، همچنان به حرکت خود ادامه میدهد.
در محفل افسرده دوران بخیلزانوست که کاسه ای به ما می دارد
هوش مصنوعی: در جمعی که پر از غم و ناراحتی است، فردی خسیس فقط به خاطر ظاهر و برای سکوت در محفل، ظرفی به ما میدهد.