شمارهٔ ۱۱۸
هوش مصنوعی: در این شعر به ناکامی و بی‌حاصلی زندگی اشاره شده است. شاعر از جمع شدن ثروت و قدرت دولتی سخن می‌گوید و می‌پرسد که این جمع شدن‌ها چه فاید‌ه‌ای دارد. او همچنین از ضرورت عقل و دوری از پریشانی ناشی از فقر یاد می‌کند و تأکید دارد که حسرت سرمایه‌ای در زندگی به چه معناست. به طور کلی، شعر به بررسی بی‌فایده بودن جمع‌آوری ثروت و مقام در مقابل واقعیت‌های زندگی می‌پردازد.
سامانی و ثروتی نشد جمع، چه شد؟بازیچهٔ دولتی نشد جمع، چه شد؟
هوش مصنوعی: ثروت و قدرتی که جمع کرده بودند، به نتیجهای نرسید، چراکه تنها وسیلهای برای بازی سیاست شد.
گر عاقلی، از فقر پریشان نشویسرمایهٔ حسرتی نشد جمع، چه شد؟
هوش مصنوعی: اگر عاقل هستی، نباید از فقر و تنگدستی ناراحت شوی. زیرا چیزی که برای حسرت به دل مانده، هرگز به دست نیامده است. پس در واقع، باید آرامش خود را حفظ کنی.