شمارهٔ ۱۳۱
هوش مصنوعی: این شعر به حس افسردگی و حسرت در زمانه ما اشاره دارد. شاعر از وضعیت ناخوشایند و مشکلاتی که بر سر راه شاعران و خلاقیت آن‌هاست صحبت می‌کند. به عبارت دیگر، او به نقصان و نابودی استعدادها و زیبایی‌ها در جامعه اشاره می‌کند، و به نوعی نشان‌دهنده بدبختی‌ها و چالش‌هایی است که شاعران و هنرمندان با آن رو به رو هستند.
افسرده دمان عهد ما، رشک یخندبا خلش ؟ میخ نعل بند زنخند
هوش مصنوعی: در این زندگی که به اندازهٔ افسردگی خودمان غمگین است، آیا ما باید حسرت یادگارهای خوشی را بکشیم؟ نیازی نیست که به چیزهای کوچک و بیاهمیت بچسبیم.
غارتگه ربزه شاعران مزرع ماستاین جانوران، مزرع ما را ملخند
هوش مصنوعی: این جانوران، مثل ملخها، به زمین و محصول ما آسیب میزنند و آن را ویران میکنند. آنها محل زندگی و کشت و کار شاعران را نابود کردهاند.