شمارهٔ ۱۳۲
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از ناکامی در دستیابی به عشق و وصال صحبت میکند. او به حسرت و درد خود اشاره میکند و میگوید که هیچکس از رنج او آگاه نیست و فریادش نیز بینتیجه مانده است. در واقع، این شعر بیانگر عمق اندوه و تنهایی شاعر است.
از رهگذر دوست، صبایی نرسیدچشمم به وصال خاک پایی نرسید
هوش مصنوعی: از کوی دوست نتوانستم به صبحی خوش و دیداری دست یابم، و هرگز نتوانستم به نزدیکی و هم نشینی با او برسم.
دردا که ز درد ما کس آگاه نشدفریاد که فریاد به جایی نرسید
هوش مصنوعی: آه که هیچکس از درد و رنج ما خبر ندارد و صدای ما به جایی نمیرسد.