شمارهٔ ۱۴۹
هوش مصنوعی: این شعر درباره شنیدن پیام مهمی است که فرد را به حالت خوشی و مستی می‌آورد. شاعر به زیبایی از لذت نوشیدن باده‌ای صاف و دلنشین صحبت می‌کند که جان انسان را به وجد می‌آورد و او را از دنیای مادی و خود فراموشی دور می‌کند. در واقع، هر کس این پیام را بشنود و از آن بهره‌مند شود، به حالتی عمیق و روحانی دست می‌یابد.
خوش آن که پیام ارجعی گوش کندزان بادهٔ صافی، قدحی نوش کند
هوش مصنوعی: خوشا به حال کسی که به پیام دلنشینی گوش میدهد و از می شفاف و پاک گامی به نوشیدن بر میدارد.
جان از می وصل، مست و مدهوش کندوز هستی روپوش، فراموش کند
هوش مصنوعی: نفس را با نوشیدن شراب وصال زنده و شاداب می‌کند و انسان را از حس وجود و منیت خود بیخبر و فراموش میسازد.