شمارهٔ ۱۷۴
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات از زمانه و وضعیت موجود شکایت دارد و از آن می‌خواهد که با انرژی و شتاب بیشتری حرکت کند. او به بی‌عملی اشاره می‌کند و دعوت به بیداری و اقدام می‌کند، تا انسانی که در سکوت و رکود به سر می‌برد، دست به کار شود و به سوی آسمان و عروج حرکت کند.
ای عوج زمانه، قد چالاک بکشگردن به عروج قبهٔ خاک بکش
هوش مصنوعی: ای ایام سخت، برای پیشرفت و سربلندی، خود را به جلو بکش و به سوی دستاوردهای بزرگ حرکت کن.
بی قوت چرا نشسته ای بسته دهانبرخیز سری به ک.ن افلاک بکش
هوش مصنوعی: چرا بدون قدرت نشستهای و سکوت کردهای؟ و برخیز و سری به آسمانها بزن.