شمارهٔ ۲۰۲
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از صوفی دعوت میکند تا به پا خیزد و شادی و هیاهو کند. او به یاد محبوبش آتش عشق را در دل زنده کند و با نعرههای مستی، در نیمهشب به دل کوی محبوب برود.
صوفی برخیز های و هوبی بزنیمآتش در دل به یاد رویی بزنیم
هوش مصنوعی: ای صوفی، برخیز و شادی کنیم، آتش عشق را در دل روشن کنیم که به یاد محبوبی بزنیم.
با سینهٔ تنگ، نعرهٔ مستانهدر نیم شبان بر سر کویی بزنیم
هوش مصنوعی: در دل شب، با صدای بلند و شاد، در کوچهای تنگ و تاریک فریاد بزنیم.