شمارهٔ ۲۰۵
هوش مصنوعی: به نظر می‌رسد شاعر در این ابیات expresses عشق و احساس عمیق خود نسبت به محبوبش می‌کند. او به قدری به محبوبش ارادت دارد که حاضر است برای او هر چیزی را فدای کند، حتی خود را. همچنین، عشق او به محبوبش را با بهشت مقایسه می‌کند و می‌گوید که در وصال محبوب، تمام آرزوهای دل تحقق می‌یابد.
ای هوش به می داده، فدای تو شومغارت زدهٔ باده، فدای تو شوم
هوش مصنوعی: ای عقل و هوش من، که همیشه به خاطر تو به می نوشی میپردازم، من که تحت تأثیر بادهها قرار گرفتهام، تمام وجودم را فدای تو میکنم.
در وصل تو هست هر چه می خواهد دلای جنّت آماده فدای تو شوم
هوش مصنوعی: در نزدیکی تو، هر آنچه دل desires، وجود دارد. ای بهشت، آمادهام تا فدای تو شوم.