شمارهٔ ۲۰۷
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر از معشوق خواسته است که زهر خود را در قدح نریزد و او را بسوزاند. او همچنین به معشوق یادآوری می‌کند که هرگاه از خون عاشقان می‌نوشد، نباید لذت کباب کردن آن‌ها را فراموش کند. به طور کلی، این شعر به بیان احساسات عاشقانه و رنج‌های ناشی از عشق می‌پردازد.
زهرم به قدح دهی که می نوش مکندر آتشم افکنی که هان جوش مکن
هوش مصنوعی: تو زهر را به من بده تا بنوشم و در آتش هم نیندازم که ممکن است به خروش درآید.
باری چو ز خون عاشقان می نوشیاین لخت کباب را فراموش مکن
هوش مصنوعی: اگر از درد و رنج عاشقان لذت میبری، این کیک کباب را فراموش نکن.